Μια μελέτη από το University of Waterloo μόλις έβγαλε στο φως κάτι που αξίζει την προσοχή μας.O Καναδάς θα μπορούσε μέχρι το 2100 να τραβήξει από την ατμόσφαιρα CO₂ που αντιστοιχεί σε πάνω από πέντε φορές τις ετήσιες εκπομπές του. Και το μόνο που χρειάζεται είναι στοχευμένη αναδάσωση στη βόρεια άκρη του μπορεάλ δάσους (taiga).
Οι ερευνητές βρήκαν 64 εκατ. στρέμματα διαθέσιμης γης όπου τα δέντρα θα μπορούσαν να «κλειδώσουν» περίπου 3,9 γιγατόνους CO₂ μέχρι το τέλος του αιώνα. Σε ένα πιο τολμηρό σενάριο, με έως 320 εκατ. στρέμματα, αυτό το νούμερο εκτοξεύεται σχεδόν στους 20 γιγατόνους.
Το ενδιαφέρον δεν σταματάει εκεί. Η επιλογή των σωστών περιοχών δίνει διπλό κέρδος.
- δέσμευση άνθρακα και
- σταθεροποίηση του permafrost, που σημαίνει λιγότερο μεθάνιο στην ατμόσφαιρα, κι αυτό μετράει, γιατί το μεθάνιο είναι πολύ πιο επιθετικό από το CO₂.
Αλλά εδώ έρχεται το «μα». Δεν αρκεί απλώς να φυτεύεις. Η επιλογή ειδών, η προσαρμογή στο τοπικό κλίμα, οι κίνδυνοι (πυρκαγιές, ξηρασίες) και η σύνδεση με τις τοπικές κοινωνίες καθορίζουν αν το δάσος σου θα γίνει μόνιμη «τράπεζα άνθρακα» ή απλώς μια προσωρινή παυσίπονη λύση.
Κάποιοι επιστήμονες βάζουν και έναν ακόμα περιορισμό. Το δέντρο από μόνο του «αγοράζει χρόνο», δεν λύνει το πρόβλημα αν δεν έχεις μακροπρόθεσμη λύση αποθήκευσης άνθρακα και σωστή διαχείριση των ώριμων δασών.
Για όσους ασχολούμαστε με κυκλική οικονομία και βιώσιμη γεωργία, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Χρειάζονται λιγότερες «καμπάνιες δέντρων» που απλώς φαίνονται καλές στα social media και περισσότερες παρεμβάσεις με επιστημονική βάση, χωρικά στοχευμένες, που συνδέουν κλιματική δράση, τοπικές κοινότητες και πραγματική δέσμευση άνθρακα σε βάθος χρόνου.
Σε αυτό το πλαίσιο, πρωτοβουλίες όπως αυτές της Biosolids SA, αξιοποίηση οργανικών ροών, αποκατάσταση εδαφών, αγροδασικά μοντέλα, μπορούν να παίξουν ρόλο καταλύτη. Μεταφέρεις την επιστημονική γνώση από το χαρτί στο πεδίο, από τα περιαστικά τοπία μέχρι τις υποβαθμισμένες αγροτικές εκτάσεις.
Η συζήτηση που ανοίγει αφορά καινοτόμα σχήματα γαιοχρησίας, επανασχεδιασμό αγροδασικών τοπίων και νέα μοντέλα συνεργασίας κράτους–ιδιωτικού τομέα–επιστημονικής κοινότητας. Εκεί που ο άνθρακας δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ρύπος, αλλά ως πόρος που μπορεί να «κλειδωθεί» στο έδαφος και στη βιομάζα με έξυπνες πρακτικές διαχείρισης.
Πηγή:
-
Άρθρο Live Science: Canada could remove 5 times its annual carbon emissions by planting trees on edge of boreal forest, study finds.
