Δεν έχει σημασία πώς θα επιλέξεις να τα ονομάσεις. Βιομηχανικά πάρκα, επιχειρηματικούς υποδοχείς, βιομηχανικές περιοχές. Στην ουσία τους, παραμένουν χώροι συνύπαρξης.
Η ΕΤΒΑ ΒΙ.ΠΕ. διαχειρίζεται είκοσι επτά τέτοιους οργανωμένους υποδοχείς σε ολόκληρη τη χώρα. Καλύπτει πάνω από πενήντα ένα χιλιάδες στρέμματα, δηλαδή περίπου το 98% των εκτάσεων επιχειρηματικών πάρκων δημόσιου συμφέροντος στην Ελλάδα. Εκεί μέσα χτυπά η καρδιά περισσότερων από χιλίων επτακοσίων παραγωγικών και μεταποιητικών μονάδων.
Για δεκαετίες, η συμφωνία ήταν απλή. Σου παρέχουμε γη, δρόμους, νερό, ρεύμα, τηλεπικοινωνίες. Χτίζεις τις εγκαταστάσεις σου και παράγεις.
Αυτή η συμφωνία ήταν αρκετή για το χθες. Δεν αρκεί όμως για τις επιχειρήσεις που καλούνται να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν στον ορίζοντα του 2030 και του 2040.
Οι κανόνες άλλαξαν αθόρυβα και αμετάκλητα. Η βιωσιμότητα και οι δείκτες ESG έπαψαν να αποτελούν μια προαιρετική πρωτοβουλία εταιρικής κοινωνικής ευθύνης ή ένα διαφημιστικό φυλλάδιο. Μετατράπηκαν σε θεσμικό κανόνα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το τραπεζικό σύστημα απαιτούν πλέον ετήσιο ESG Reporting (σιγά-σιγά θα αφορά και τις μικρές επιχειρήσεις) ως απαρέγκλιτο όρο για οποιαδήποτε χρηματοδότηση, για νέα επενδυτικά δάνεια, ακόμη και για την πρόσβαση σε διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού. Αν δεν θα μπορεί κάποιος να αποδείξει το αποτύπωμά του (περιβαλλοντικό, κοινωνικό, επιχειρησιακό), το κόστος χρήματος θα εκτοξευτεί ή η πόρτα των τραπεζών θα παραμείνει κλειστή.
Για έναν πολυεθνικό κολοσσό, η συμμόρφωση είναι απλώς ένα ακόμη κονδύλι στον προϋπολογισμό. Για μια μικρομεσαία ελληνική μεταποιητική μονάδα, η μέτρηση, η καταγραφή και η πιστοποίηση αυτών των δεδομένων μοιάζουν με δυσβάσταχτο βουνό. Είναι διαδικασίες περίπλοκες, τεχνικά απαιτητικές και συχνά δυσανάλογα ακριβές.
Εδώ ακριβώς μπορεί να μεταβληθεί ριζικά ο ρόλος της ΕΤΒΑ ΒΙ.ΠΕ.
Δεν χρειάζεται πλέον να λειτουργεί απλώς ως ιδιοκτήτης και διαχειριστής τετραγωνικών μέτρων. Μπορεί να λειτουργήσει ως ασπίδα και επιταχυντής για το οικοσύστημα των επιχειρήσεων που φιλοξενεί.
Στη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο επίσημο κανάλι της ΕΤΒΑ ΒΙ.ΠΕ., αυτή ακριβώς η πρόκληση τέθηκε στο επίκεντρο. Το πώς ένας οργανωμένος υποδοχέας μπορεί να μετατραπεί σε ολοκληρωμένο πάροχο υπηρεσιών βιωσιμότητας.
Ας σκεφτούμε την κλίμακα. Όταν η ίδια η ΕΤΒΑ θα μετρήσει και μειώσει το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα σε επίπεδο υποδομών, θα βελτιώσει άμεσα τις εκπομπές Scope 2 για κάθε μονάδα που στεγάζεται μέσα στα πάρκα της. Όταν θα δημιουργήσει κοινά συστήματα μέτρησης και κεντρικές πράσινες υπηρεσίες, θα επιμερίσει το κόστος και θα απαλλάξει τις μικρότερες επιχειρήσεις από ένα βάρος που δύσκολα θα σήκωναν μόνες τους.
Υπάρχει όμως και η κοινωνική διάσταση, το S του ESG. Μέσα σε αυτές τις εκτάσεις δεν κινούνται μόνο μηχανήματα. Κινούνται χιλιάδες εργαζόμενοι, εκατοντάδες οδηγοί και προμηθευτές κάθε ώρα, ενώ ακριβώς δίπλα βρίσκονται οι τοπικές κοινωνίες. Η υγεία, η ασφάλεια και ο ουσιαστικός διάλογος με τους γείτονες αποτελούν προϋπόθεση κοινωνικής νομιμοποίησης.
Όσο για την εταιρική διακυβέρνηση, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία (G –Governance),αποτελούν το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται η εμπιστοσύνη των επενδυτών.
Όπως ανέδειξε πρόσφατα σε άρθρο του ο Αθανάσιος Σαββάκης, founder της BIOSOLIDS SA, ο διάλογος για την κυκλική οικονομία, τις ανανεώσιμες πηγές και τη βιωσιμότητα βρίσκεται ήδη προ των πυλών. Το τρίπτυχο είναι ξεκάθαρο. Μετρώ, μειώνω, αποδεικνύω.
Όταν συγκεντρώνεις επιχειρήσεις με περιβαλλοντικούς όρους σε έναν οργανωμένο χώρο, η κυκλικότητα παύει να είναι αφηρημένη έννοια. Τα απόβλητα μιας μονάδας γίνονται πρώτη ύλη για τη διπλανή. Οι συνέργειες μειώνουν το κόστος και ανοίγουν νέες αγορές.
Στο τέλος της ημέρας, το ESG δεν είναι ζήτημα οικολογικής ευαισθησίας. Είναι ζήτημα οικονομικής επιβίωσης. Και μέσα από τη συλλογική δύναμη ενός οργανωμένου πάρκου, η ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση μπορεί να μετατρέψει μια ακριβή υποχρέωση στο μεγαλύτερο ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα.
